Mag ik een persoonlijk verhaal met je delen? Over liefde?
05 december 2020 

Mag ik een persoonlijk verhaal met je delen? Over liefde?

Beste vriend,

Vind je het goed dat ik vandaag een persoonlijk verhaal met je deel?

Scrollend door de foto’s van deze week, voelde ik namelijk een enorme glimlach opkomen. Ik keek naar de foto met mijn jongste nazaat en bestudeerde zijn kleine handjes, zijn warme zachte lijfje, herinnerde me zijn grapjes, zijn snelle geest en zijn lieve stemmetje:” kom nana”.

Zulke intense momenten zijn absoluut de cadeautjes van het leven.  Ik herinnerde me ook meteen weer een moment deze week dat kleine Dax opkeek van zijn speelgoed toen ik aan zijn zusje vroeg of we snel weer gingen shoppen, ” Dan ga ik wel mee hoor!”

Ik scrolde verder en zag foto’s van mijn stralende ster in de sneeuw, een nieuwe babykamer met prachtige warme kleuren, een opgestoken duimpje van een klein babyjongetje waar ik nog 20 weken op moet wachten tot hij geboren wordt. Mijn kleine prinses verkleedt als hulpje van de Sint en heel fijn en goed nieuws van mijn poppedijntje. Zoveel Liefde die er dan door me heen stroomt! Zoveel dankbaarheid en zoveel besef dat dit allemaal niet zomaar is. Hier is heel hard voor gewerkt maar er wordt nog veel harder van genoten.

Het is niet zomaar ontstaan. Hier is in geïnvesteerd, hier is aan gegeven en gedoneerd, van weggegaan en weer teruggekomen. Hier zijn beloftes voor gemaakt en weer geschonden. Hier zijn tranen van geluk maar ook van verdriet en woede en angst voor weggeveegd. Al die tranen maakten een groot en prachtig meer, waar we samen nu in zwemmen en elkaar vinden.

Het leerde me ook hoe ik de verbinding die mensen nodig hebben om te groeien en te ontwikkelen moest versterken. Door te luisteren, door kwetsbaarheid te adopteren en niet te verwerpen. Door boosheid te leren begrijpen en de angst die erachter opkwam te omhelzen in plaats van getroffen weg te lopen. Het leerde me incasseren door anders te reageren, me open te stellen en mijn rol te bestendigen. Dat kostte jaren van inzicht en groei, van ontwikkeling en onduidelijkheid.

En zo ontstond mijn wens de mensen waar ik zo van houd in de sector waarin ik werk, de vastgoedsector, met elkaar te verbinden. Om het beter te maken. Mooier, waardevoller en met meer loyaliteit. En daarna groeide er een nieuwe wens, alle kennis die we met elkaar in alle jaren verzameld hadden, uit te delen. Omdat als er één ding is waar ik me beter door ben gaan voelen, het wel het weten is hoe je mogelijkheden kunt gebruiken. Het lezen van gedrag omdat je weet hoe communicatie werkt. Het uitdiepen van leiderschap, omdat je geleerd hebt hoe de allerbesten dat doen. Het omhelzen van geluk en empathie, omdat het steeds duidelijker werd dat dat het beste medicijn is, voor alles, samen met een warm hart dat openstaat voor nieuwe kansen en hoop. Nooit de hoop opgeven, omdat er altijd nieuwe toepassingen zijn die op je wachten.

Dat resulteerde 4 jaar geleden in Sociëteit Vastgoed en eind dit jaar in Business Masters Academy. Omdat het wel anders kan. Omdat de manier waarop we les gekregen hebben een begin heeft gemaakt wat nu verdient vervolgd te worden. Juist in deze maand, toch altijd bijzonder, vanwege het nieuw-begin-aspect, het licht binnen brengen, vergeven en opnieuw beginnen, vol geloof en vol vertrouwen, zijn de uitingen die ik dan onverwachts ontvang nog waardevoller dan ervoor. Omdat het helder stelt dat we als mens verandert zijn door dit jaar. Ondanks alle digitalisering we elkaar meer nodig hebben dan ooit, en dit beseffen en er ook voor uit durven en willen komen.

Vanmorgen ontving ik van nieuwe leden berichtjes die me echt even wilden vertellen dat ze het nu echt begrijpen, dat Sociëteit Vastgoed écht een zakelijke familie is. Waar je om elkaar geeft, elkaar verder helpt, deelt en verbindt. Inzichten geeft, visie aan passie verbindt. Partners wordt. Het samen op gaat pakken. Nieuwe mogelijkheden in gaat zetten om zichzelf en daarmee ook de ander te versterken.

Het deed me denken aan de unieke professionals die ik deze week sprak, op unieke locaties. Bewogen, enthousiast en bevlogen over het positieve verschil dat ze maken. Mooie mensen. Professionals, met een sterke visie en de passie om het uit te voeren. Het bouwen van een nieuw ziekenhuis, oprecht blij zijn met tevreden huurders, geroerd door het verder brengen van een jonge assetklasse door de mensen te begeleiden en nieuwe inzichten te geven. Ik liet het allemaal de revue passeren, en het raakte me echt.

Gesprekken over duurzame oplossingen, nieuwe samenwerkingen, waardevolle ontwikkelingen. Echt het concrete verschil mogen maken met elkaar en de innovatie adopteren en daar weer van uit gaan delen. Ik dacht ook aan datgene waar ik zelf heel erg blij van wordt omdat ik nu al weet dat het een cadeau zal zijn voor degenen die dit uit gaan pakken. Het werken aan een nieuwe cursus voor BMA: ‘Leef je beste leven’. Gevoed door werelds beste leiders en de meest bejubelde goeroes, gestimuleerd door fantastische coaches, aangevuld en beschreven met en vanuit mijn persoonlijke ervaringen.

Ik keek weer naar de foto en voelde mijn hart warm worden. Op vrijdagavond dit kleine mannetje vasthouden en ervaren dat alles daarmee op de goede plaats valt. Weten waar je het voor doet. Waarom dat belangrijk is. Waarom dit mijn weg is. Wat ik hem en mijn andere lievelingen, de kindjes van mijn kindjes, wil vertellen.

Het valt samen in dat ene moment van onvoorwaardelijke liefde en affectie. Omdat het verhaal wat ons verbindt, het meest waardevolle is wat we met elkaar kunnen delen.” Ik zie jou”.

Ik wens je een mooie dag, blijf gezond, en stel je hart en geest open voor liefde en kennis,

Liefs, Claudia

Reactie plaatsen